Ρολογάκι μου

Γι αυτό σε κρέμασα στον τοίχο,
Δεν σταματάς ούτε στιγμή.
Λίγο στ’ Απρίλη τη γλυκάδα,
Λίγο στου Μάη τη γιορτή.

Χθες αν θυμάσαι, τι φορούσα;
Λευκές κορδέλες στα μαλλιά,
Κοντά καλτσάκια, μπλέ ποδίτσα,
Ο ήχος σου δεν μ’ ενοχλούσε, είχα την άνοιξη αγκαλιά.

Τώρα αλλιώς ακούω τον ήχο.
Σα να μου κλέβει τη ζωή.
Μετράς το χρόνο με ακρίβεια,
Δεν κάνεις σκόντο ούτε στιγμή.

Σα να μη φθάνει το τίκ, τάκ σου,
Έχω κι ακόμα έναν εχθρό.
Στον τοίχο πάλι κρεμασμένο,
Που συμμαχεί με τον καιρό.

Ούτε κι αυτός μου κάνει χάρη,
Να μου ζεστάνει την ψυχή.
Λέει αλήθειες που πληγώνουν,
Δεν ξέρει ψέμματα να πεί.

Κι εγώ η δόλια τι να κάνω;
Με τις αλήθειες και των δυό;
Συμφιλιώνομαι μαζί σας,
Να σας αντέξω όσο μπορώ.