Το απανεμο λιμανι της φυγης μου
Ορφανοτροφεία
Τιμή και δόξα σ’ αυτούς Που έκτισαν φωλιές για τα πουλιά, Που τη ζωή τους χτύπησε η μοίρα Και βρέθηκαν σε μια μεγάλη αγκαλιά, Προστατευμένα απ’ της ζωής την καταιγίδα. Σε χώρους με αγάπη και στοργή, Μ’ ενδιαφέροντα, σπουδές και νουθεσίες, Μέχρι ν’ ανοίξουν δικά τους τα φτερά Για μια ζωή, με όνειρα κι ελπίδες. Εύγε σ’ αυτούς που συντηρούν στο χρόνο Τα στέκια αυτά για τα πουλιά. Έργο ζωής προσφέρουν πανανθρώπινο. Στον κόσμο πάνω απ’ όλα τα παιδιά. Σκοπός ας γίνει κάθε ανθρώπου, η αγάπη. Χρέος τιμής η προσφορά για τα παιδιά, Που βρέθηκαν στη δίνη του ανέμου. Εμείς σαν ‘Ηλιοι επί γης, ας δώσουμε χαρά.