Νάμουν Αετός

Πως θάθελα να γεννηθώ Αετός.
Να ζω στον Όλυμπο
Και στα Πιέρια Όρη.
Εκεί που κατοικούσαν οι Θεοί.
Να μη με πιάνει των ανθρώπων βόλι.
Η ζήλεια, η μωρία τους, ο φθόνος.
Σε μια ψηλή κορφούλα, νάμαι μόνος.
Να παίρνει το τραγούδι μου,
Ο άνεμος το κύμα.
Να το σκορπίζει βάλσαμο,
Σ’ όσες ψυχούλες γεύτηκαν,
Το άδικο, το κρίμα.
Κι έγινε όνειρο της νύχτας μου τρανό.
Είδα τη γη από ψηλά ένα ταμπλό.
Πανέμορφη, ασύνορη,
Μιά θεία ζωγραφιά.
Πήρα μια γεύση αλλιώτικη,
Στα σύννεφα ψηλά.
Κι είπα. Θεέ συγχώρα με.
Θεέ Σ’ ευχαριστώ.
Έφτασε ένα όνειρο,
Τον κόσμο αλλιώς να δω.
Για όλους να προσεύχομαι.
Τους πάντες ν’ αγαπώ.