Μέσα απ’ το τζάμι

Σ’ αυτόν τον τόπο……….
Που είναι σπαρμένος με σταυρούς
Και με κορμιά που ήθελαν να ζήσουν,
Λύπες γεμάτος, στεναγμούς και μοιρολόγια
Εσύ χαμογελάς φωτογραφία.

Προφυλαγμένη απ’ το λυγερό το κυπαρίσσι
Που χάρη δεν σου κάνει
Αφού εσύ το τρέφεις και ψηλώνει.
Εσύ χαμογελάς φωτογραφία.
Γελάνε κι άλλες στη σειρά, δεν είσαι μόνη.

Ανάβω το καντήλι σου μιλώ,
Παρόλο που είσαι στα βαθιά, πονάω.
Σα χθές ακόμα, μου μιλούσες με στοργή.
Τι σύντομη και άδικη που είναι η ζωή!

Πώς με τρομάζει που κι εγώ κάποια στιγμή,
Θα σταματήσω και το χρόνο να μετράω.
Δε θα με νοιάζει αν θρηνούν οι ζωντανοί
Σε μιά φωτογραφία θα γελάω.