Η γιαγιά κι η καρδιά

Κοιτάξτε! κάνει τη μπέμπα η γιαγιά.
Στολίζει ακόμα το κορμί της
Με φορεσιές φανταχτερές.
Βάζει χτενάκια στα μαλλιά της.
Βάφει τις μπούκλες της ξανθές.

Δε βλέπει άραγε το σώμα,
Που’ν ανελέητα πεσμένο,
Τα μάτια της τα θολωμένα,
Το δέρμα της το γηρασμένο;

Δε βλέπει κάν την ζυγαριά της;
Δε βλέπει τα πολλά κιλά της;
Πως να ισορροπήσει η δόλια
Με μιά καρδιά νέα ακόμα,
Π’ αργεί πολύ να μεγαλώσει;
Δε συμβαδίζει με το σώμα.

Αχ μη γελάτε βρε παιδιά!
Τι φταίει η δόλια η γιαγιά,
Αν έφηβη κρατά η καρδιά;

Μα! Αλίμονο! αν πειθαρχούσε
Στο χρόνο κι η καρδιά,
Τότε θάταν αβάσταχτα
Για όλους τα γηρατειά.