Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Η φιλία

Κεφάλαιο μεγάλο η Φιλία.
Ένιωσα πλούσια στο διάβα μου πολύ.
Στις διασκέψεις, στις χαρές, στη δυστυχία,
Στήριγμα ο φίλος, θησαυρός μες τη ζωή.

Μοιάζει με δέντρο, που ριζώνει και ψηλώνει,
Βγάζει ανθάκια κι ύστερα καρπό.
Θέλει αγάπη να συντηρηθεί στο χρόνο,
Ας το θυμάται ο καθένας μας αυτό.

Είν’ η φιλία πάνω απ’ όλα στη ζωή μας.
Ας την φυλάξουμε σαν κάτι ιερό.
Χλωμιάζει, αρρωσταίνει, ξεθωριάζει,
Σαν την ξεχάσεις, ξεψυχάει με τον καιρό.