Το απανεμο λιμανι της φυγης μου
Η φιλία
Κεφάλαιο μεγάλο η Φιλία. Ένιωσα πλούσια στο διάβα μου πολύ. Στις διασκέψεις, στις χαρές, στη δυστυχία, Στήριγμα ο φίλος, θησαυρός μες τη ζωή. Μοιάζει με δέντρο, που ριζώνει και ψηλώνει, Βγάζει ανθάκια κι ύστερα καρπό. Θέλει αγάπη να συντηρηθεί στο χρόνο, Ας το θυμάται ο καθένας μας αυτό. Είν’ η φιλία πάνω απ’ όλα στη ζωή μας. Ας την φυλάξουμε σαν κάτι ιερό. Χλωμιάζει, αρρωσταίνει, ξεθωριάζει, Σαν την ξεχάσεις, ξεψυχάει με τον καιρό.