Φωτιά στη Θάσο

Τα δάση καίγονται. Τι συμφορά!
Συμμάχος ο άνεμος με τη φωτιά.
Χιλιάδες πεύκα καρβουνιασμένα.
Γυμνά τα βουνά, στέκουν θλιμμένα.

Κόπασε ο αγέρας τ’ άλλο πρωί,
Φυσάει απαλά, ρωτάει πονεμένα.
Πότε θα είναι ξανά στολισμένα;

Αχ αεράκι μου, τι να σου πω;
Δεν ξέρω πότε αν θάμαι εδώ!
Μου φτάνει να δω τα καινούργια κλωνιά τους,
Κι ας χαίρονται άλλοι
Στη σκιά τ’ άρωμά τους.