Ύμνος στην Άνοιξη

Ασύγκριτη η ομορφιά σου Μάη.
Πρασίνισε απ’ άκρη σ’ άκρη η γη.
Ο Ήλιος παιχνιδίζει στο χορτάρι.
Είσαι η πιο όμορφη του χρόνου εποχή.

Άλλαξε η γη τη φορεσιά της.
Ντύθηκε γιορτινά, φανταχτερά.
Θεέ μου! Πόσα λούλουδα μας χάρισες!
Πόσα ακριβά αρώματα, μας έστειλες ξανά!

Στα τρυφερά κλωνιά των δένδρων
Χτίζουν φωλιές τα φτερωτά.
Συνθέτουν μουσικές τ’ αηδόνια
Υμνούν της φύσης τη μαγεία, του σύμπαντος τον Βασιλιά.

Που ερωτικά τη γη αγκαλιάζει,
Ευφραίνει των ανθρώπων τις ψυχές.
Τα χέρια μας υψώνουμε στα Ουράνια
Στο Δωρητή που στέλνει, τόσες ομορφιές!

Και στους θνητούς που γέρνουν προς τη Δύση
Με τρυφερότητα κι αγάπη τους αγγίζεις.
Ζεσταίνει η ομορφιά σου τις καρδιές τους,
Κάποιες αλήθειες της ζωής θυμίζεις.