Τότε και τώρα

Αν ήξεραν οι νομοθέτες πόσα πλούτη
Έχει στο κόρφο της κάθε γυναίκα μάνα!
Αν ζούσαν σήμερα θα νιώθαν κάποιο δέος
που χρόνια την κρατούσαν στην σκιά τους σαν μια σκλάβα.

Παροπλισμένη μες το σπίτι, στην αφάνεια
Πηγή αστείρευτη μεγάλης προσφοράς!
Υποταγμένη στον αφέντη και στα πρέπει
Σε ό,τι έλεγε και πρόσταζε ο Αγάς.

Δεν είχε θέση στα κοινά, μήτε στο λόγο.
Του αρσενικού τα θέλω, διαταγή.
Συμβιβασμένη με τη μοίρα της η δόλια,
Πέρασαν χρόνια ν’ ανεβεί κάποιο σκαλί.

Και με τα χρόνια τα πολλά και με αγώνες
Που κόστισαν ανθρώπινες ζωές,
Άλλαξε η θέση της γυναίκας στον πλανήτη.
Δεν έχει καμιά σχέση με το χθες.

Και προχωράει επί ίσοις όροις με τον άνδρα.
Στα χρόνια που ήρθαν αξιώθηκε πολλά.
Στη γνώση στη πολιτική στην εξουσία,
Ο κόσμος άλλαξε! Τέλος πια η σκλαβιά.