Στον άνδρα μου

Θα ’ναι σαράντα χρόνια πριν  
όταν σε πρωτοείδα!  
Ήσουν σαν Απολλώνιος Θεός,  
μάτια στο χρώμα τ’ Ουρανού,  
λευκή επιδερμίδα.  
Πώς σ’ άλλαξαν καλέ μου  
η αρρώστια κι’ ο καιρός;

Μα εγώ έχω φυλάξει στη ψυχή μου,  
την πρώτη εικόνα σου, από εκείνον τον καιρό,  
που είχες λεβεντιά, Ευγένεια, καλοσύνη,  
γι’ αυτό σου υπόσχομαι όσο ζω, να σ’ αγαπώ.