Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Το πρώτο μου εγγόνι

Κάποιες στιγμές, όλος ο κόσμος
Είναι δυό μάτια μοναχά
Με ταξιδεύουν στα ουράνια,
Ξαναγεννιέμαι από χαρά.

Κι όταν γιαγιάκα με φωνάζει
Γλυκά μ’ αγγελική φωνή,
Ένας Θεός ξέρει τι νιώθω,
Λόγια δε φθάνουν να ειπωθεί.