Το κτηματάκι μας

Το κτηματάκι μας γεμίζει ευτυχία
Τις μέρες του καλοκαιριού.
Παιδιά, εγγόνια, φίλοι αγαπημένοι,
Έχει άλλη γεύση η ζωή. Γλυκιά μέρα μαγιού.

Η θάλασσα απλώνεται γαλάζια.
Μας αγκαλιάζει μες το γάργαρο νερό.
Κάτω απ’ τα πεύκα το τραπέζι είναι στρωμένο.
Μεζέδες, τσίπουρο και το ψωμί γλυκό.

Τα πεύκα ψήλωσαν πολύ και με τα χρόνια
Σφιχταγκαλιάστηκαν με χάρη τα κλωνιά.
Έγιναν θόλος, ουρανός, στέκι γι’ αηδόνια.
Στη ζέστη του καλοκαιριού, ευωδιαστή σκιά.

Ο φράχτης συνορεύει με το κύμα.
Σκούριασε με τα χρόνια τα πολλά.
Ως και στα βράχια άλλαξε το σχήμα,
Να μας θυμίζουνε πως όλα έχουν φθορά.

Πως αγαπώ αυτόν τον τόπο, με μαγεύει.
Νιώθω σαν έφηβη, πετώ, βάζω φτερά.
Πιάνω φιλίες, με τους γλάρους, τα σπουργίτια,
Στα μάτια μου φαντάζει ζωγραφιά.