Το παρελθόν

Κι αυτές οι αναμνήσεις με τρελαίνουν.
Μου κουβαλούν το παρελθόν μόλις νυχτώνει.
Εισβάλλουν μες το νου φωλιάζουν
και ξεθωριάζουν με το φως σαν ξημερώνει.

Όσο κι’ αν προσπαθώ να συνηθίσω,
να ξεχαστώ να απαγγιστρωθώ,
μ’ ακολουθεί το παρελθόν και η ομορφιά του
κι εγώ πασχίζω τη γαλήνη μου να βρω.

Γιατί μου κάνει άχρωμο, και άοσμο το τώρα.
Κι εγώ αγωνίζομαι για να συμβιβαστώ,
να συγκεντρώσω της ζωής τ’ απομεινάρια
και προς τη Δύση μου, κι εγώ να πορευτώ.

Θέλω μες το συρτάρι της καρδιάς μου,
το παρελθόν να φυλακίσω όσο μπορώ,
σαν ένα ακριβό μαργαριτάρι
να μάθω τη ζωή ν’ αξιολογώ.

Που είναι ένα ταξίδι σύντομο στο χρόνο,
μια διαδρομή χωρίς επιστροφή,
που το τοπίο αλλάζει βήμα βήμα,
μα έχει αξία η κάθε μια στιγμή.