Θάσος

Νησάκι μου πανέμορφο,
Στολίδι του Αιγαίου,
Που σε σκεπάζει ολόκληρο
Το πεύκο και η ελιά.
Τα καλοκαίρια καρτερώ
Νησάκι αγαπημένο
Σαν προσκυνήτρια ναρθώ
Στην ίδια ακρογιαλιά.

Τους γλάρους να ταΐσω στο Ταξίδι
Που συνοδεύουν το καράβι ως το νησί.
Στης θάλασσας την αγκαλιά να γαληνέψω
Και να λιαστώ στην άμμο τη χρυσή.

Στον τόπο αυτό μοσχοβολάει τ’ αγέρι
Πεύκο, ελιά και ανθισμένη γη.
Νιώθω σαν έφηβη στης φύσης τη μαγεία
Εδώ τα χρόνια δε βαραίνουν το κορμί.

Κι όταν κοιτάζω τ’ αυγουστιάτικο φεγγάρι
Που κάνει μέρα ασημένια τη νυχτιά,
Φτωχός ο στίχος μου, φτωχή κι η πένα.
Πως ν’ αραδιάσουν τόση ομορφιά;