Σύντομο καλοκαίρι

Μέχρι να πω καλώς μας ήρθες καλοκαίρι,
Κύλησε ο χρόνος σαν την άμμο από το χέρι.
Είπα αντίο στα πουλιά, στη θάλασσα, στο κύμα.
Τι γρήγορα περνά ο καιρός! Σαν άνεμος, τι κρίμα!

Θλιμμένη ρώτησα στον ουρανό τ’ αστέρια.
Σαν πόσα άραγε μου μείναν καλοκαίρια;
Κι όπως κοιτούσα μέτραγα
Τα δάχτυλα στα χέρια
Και είπα! Αν είναι μόνο αυτά
Ή κάτι παραπάνω,
Και δεν σχίζω τα κύματα,
Τι τάχα να τα κάνω;

Εγώ γεννήθηκα να ζω σαν τον αετό.
Τρέμω στη γύμνια της ζωής.
Πως να συμβιβαστώ;

Μα ένα σύννεφο που πήρε ανθρώπου σχήμα,
Σαν να μου είπε σύνελθε, έχεις αστέρια γύρω σου,
Έχεις ανθούς και κρίνα.

Είναι ακριβό το σήμερα.
Να ζεις, να το τιμάς.
Και μην μετράς τα δάχτυλα,
Και μην πολυρωτάς!

Και είπα Θεέ συγχώρα με.
Θεέ σ’ ευχαριστώ!
Μ’ έκανε η παρουσία Σου,
Τον κόσμο αλλιώς να δω.