Στον άτυχο νέο

Εσύ που έκανες όνειρα τρανά
Να γίνεις ένα αστέρι κάποια μέρα.
Ν’ ανέβεις ως τον ουρανό ψηλά
Και με ατσάλινα φτερά, να σχίσεις τον αέρα.

Εσύ που ήσουν πρώτος στο σχολείο,
Και πρώτος, πρώτος στη βαθμολογία.
Ξεχώριζες στο πνεύμα, στη γραφή
Και σε μια νύχτα άλλαξες πορεία.

Κάποιοι απ’ τους φίλους
Που είχαν δηλητήριο στο αίμα,
Το βάθος σου θρυμμάτισαν
Σε ήθελαν στο βάραθρο, στον όλεθρο και σένα.

Κι εσύ θέλω σου ξέχασες
Ποιός είσαι και που πας.
Σ’ έναν ψευτοπαράδεισο
Τα νιάτα σου σκορπάς.

Και τώρα! Μες στις παραισθήσεις σου, τη ζάλη,
Θύτης του εαυτού σου τώρα πιά,
Μπερδεύεις την αλήθεια με το ψέμα
Κι έγιναν τα όνειρα σου, λάφυρα του βοριά.