Στο γέροντα ασκητή

Σε μια παρόχθια πλαγιά, σ’ ένα σπιτάκι,
Ζει ένας Γέροντας Ταμένος στον Χριστό.
Ένα κρεβάτι τα υπάρχοντά του,
Ένα καντήλι κι ένας ξύλινος σταυρός.

Είναι η ψυχή του στα Ουράνια ανεβασμένη,
Το δειλινό του βλέμμα γελαστό.
Δίνει παρηγοριά στους πονεμένους,
Κουράγιο στον περαστικό θνητό.

Που οι έγνοιες της ζωής τον γονάτισαν,
Γίναν τα θέλω του πολλά, ένα βουνό.
Τι λίγο κοστίζει η ευτυχία,
Όταν μια μέρα συναντήσεις τον Θεό.