Στη κόρη μου

Τη χάρη αν είχα μία στιγμή να ζωγραφίσω,
Θάκαμνα έναν πίνακα μοναδικό,
Μιάς μάνας που θηλάζει το μωρό της,
Μιά αγκαλιά γεμάτη θησαυρό.

Μιάς μάνας που στα μάτια της ψυχής μου,
Ήταν σαν χθές, μωρό, παιδούλα, κόρη,
Και σήμερα, αλήθεια, τι είναι ο χρόνος;
Την αγκαλιά της γέμισε, ένα μωρό, ένα αγόρι.

Νάμουν ποιήτρια τρανή να κάνω στίχους.
Να περιγράψω πόσο αγαπώ!
Τη Μάνα, το μικρό της Αγγελούδι.
Μα τόση δύναμη γραφής, που να τη βρω;