Το απανεμο λιμανι της φυγης μου
Σε μένα
Πως με κουράζεις καρδιά μου, Παλιές ιστορίες ξεθάβεις, Με πας νοερά σε μια άλλη ζωή Σε όλα τα πρώην αράζεις. Στα νήπια χρόνια μου, Στην εφηβεία, Στο φλέρτ, στον έρωτα, Στην ευτυχία, Σε μια αγάπη που κράτησε χρόνια, Που τη στολίσανε παιδιά κι’ εγγόνια, Γιαγιάς Παππούδες, ζεστές αγκαλιές, Μνήμες ατέλειωτες μέσα στο χθες. Μην τυραννιέσαι καρδιά μου καλή Όλα αλλάζουν σ’ αυτή τη ζωή. Το ταίρι σου αν έφυγε Σε περιμένει, Μη στάζεις αίμα, κανείς αιώνια Στη γη δεν μένει.