Σ’ εμένα

Αν ήταν εύκολο ν’ αρχίσω απ’ την αρχή,
Θα τραγουδούσα κάθε τι πάνω στη γη.
Την άνοιξη, τον έρωτα, τον ήλιο, τα λουλούδια
Τροπάρια στην Παναγιά ύμνους και αλληλούια.

Γιατί έχω όντως, άνθρωποι, μελωδική φωνή,
Μα ποιόν να πείσω προσπαθώ!
Δεν είναι αργά πολύ;
Βλέπω το τρένο της ζωής, κοντεύει προς τη δύση.
Μη ξέροντας σε ποιό σταθμό κι ως πού θα προχωρήσει.

Και τότε όλα τα όνειρα, κι ότι έχω αγαπήσει,
Σ’ ένα δευτερόλεπτο θα τάχω λησμονήσει.