Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Πως πέρασαν οι ώρες

Μεσάνυχτα! Πως πέρασαν οι ώρες!
Ξεχάστηκα στη περασμένη μου ζωή.
Με πρόσωπα που έφυγαν μιλούσα
Και στάλα στάλα, άδειασε η φιάλη ως το πρωί.

Μιλούσα με τη φλόγα των κεριών.
Μιλούσα με το φως των αστεριών.
Με τ’ άδειανα ποτήρια στο τραπέζι.
Με τη ζωή που τρέχει και μας παίζει.

Στης μοναξιάς τα μονοπάτια προχωρούσα
Έψαχνα απάντηση στ’ ατέλειωτα γιατί.
Στην άδεια θέση αντίκρυ μου κοιτούσα
Πως πέρασαν οι ώρες! Πως πέρασε η ζωή!

Αφιερωμένο στη μνήμη του συζύγου μου Σέργιου