Πατρίδα μου

Όπου μπορεί να πάει ο νους
Μαζί και η φαντασία
Με της ψυχής μου τα φτερά
Ως τα ουράνια πήγα.

Είδα τη γη από ψηλά,
Ασύνορη, μεγάλη.
Όμορφη σαν την χώρα μου,
Καμιά δεν ήταν άλλη.

Τη γνώρισα απ’ τον Όλυμπο,
Από τον Παρθενώνα,
Απ’ τις χρυσές ακρογιαλιές,
Απ’ το γαλάζιο χρώμα.

Απ’ τα πανέμορφα νησιά,
Τα ηλιοστεφανωμένα,
Μαργαριτάρια λαμπερά,
Στη θάλασσα απλωμένα.

Κι όπως κοιτούσα από ψηλά
Έκανα μιαν ευχή.
Ο ήλιος της Ειρήνης
Τον κόσμο να φωτίσει, κι ολόκληρη τη γη.