Πάργα

Καλότυχοι όσοι γεννήθηκαν  
σε τούτη εδώ τη γη!  
Και γαλουχήθηκαν, μ’ αρώματα κι αλμύρα,  
σχίζαν τα κύματα από μικρά παιδιά  
κι άντεχαν της ζωής την καταιγίδα.

Καλότυχοι όσοι πορεύτηκαν σε τούτη εδώ τη γη,  
που απ’ όποια θέση κι αν την δεις,  
μια ζωγραφιά φαντάζει,  
βλέπεις το βλέμμα του Θεού, τα πάντα ν’ αγκαλιάζει.

Τις αιωνόβιες πανύψηλες ελιές!  
Τις ανθισμένες σα νυφούλες λεμονιές!  
Τ’ αμμουδερά Ηλιόλουστα ακρογιάλια!  
Τις καταπράσινες πανέμορφες πλαγιές!

Αμέτρητες κι ατίμητες οι ομορφιές της!  
Τις ζήλεψαν πολλοί σφετεριστές,  
μα οι Παργινοί γερά κρατούσαν το τιμόνι  
και μέσα στο Ιόνιο και έξω στις στεριές.

Και σήμερα μιλάει η Ιστορία.  
Μιλάνε των Ηρώων οι ψυχές.  
Μιλάει η Ελληνική Σημαία,  
που κυματίζει ως τις πιο ψηλές κορφές.

Καλότυχοι κι όσοι κοιμήθηκαν σε τούτη εδώ τη γη.  
Είναι το χώμα απαλό, με αρώματα ευωδιάζει  
και δίπλα στους προγόνους τους  
κι αυτός ακόμα ο Θάνατος, το ίδιο δεν τρομάζει.