Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Ότι μ’ αγγίζει

Τις εμπειρίες μου,
Τις πίκρες, τις χαρές,
Ό,τι μ’ αγγίζει το περνάω
Στις γραμμές.

Ό,τι τρυπώνει μες το νου, το κάνω στίχο,
Με μια αλήθεια μες το φως με δίχως γρίφο.
Με όση δύναμη διαθέτω στη γραφή,
Περνώ τις ώρες μου με πένα και χαρτί.

Νιώθω πανέμορφα, γεμίζει η ζωή μου.
Έχω το φως του ήλιου στην ψυχή μου.

Τη σκέψη μου φωτίζει, το χέρι μου οδηγεί,
Να κάνω ποίημα την ίδια τη ζωή.
Τ’ ασήμαντα, και τα σημαντικά της,
Να ξέρω να την αγαπώ με τα καμώματά της.