Ο καθρέφτης

Θυμάμαι κάποια καλοκαίρια!
Κάποιες χρυσές ακρογιαλιές,
Ένα κορμί αγαλματένιο
Και ανθισμένες πασχαλιές.

Θυμάμαι έναν χρυσό καθρέφτη
Να μου ζεσταίνει την καρδιά
Το φως μου θάμπωνε τα μάτια
Ήταν γεμάτος ομορφιά.

Τώρα θολός, δεν τον αντέχω
Δεν λάμπει όταν το κοιτώ.
Τον έχω βάλει σε μια κόχη
Μαλώσαμε, δεν τον μπορώ.

Κι αναρωτιέμαι! Σαν ποιός τάχα
Να είναι αλήθεια ο τυχερός;
Όποιος δεν έζησε χειμώνες;
Ή του καθρέφτη ο τιμωρός;