Νοσταλγικό Ενθύμημα

Όταν τη νύχτα λάμπει το φεγγάρι  
και περπατώ στους δρόμους μοναχή,  
ένα τραγούδι σιγοψιθυρίζω,  
που έκανες το σεκόντο του Εσύ.

Και τρέχουν απ’ τα μάτια μου, καυτά μαργαριτάρια,  
που εάν τ’ αραιάζα σε μια ψιλή κλωστή,  
θα ’ταν τα χρόνια, τα πολλά, τα ευτυχισμένα,  
που ήσουν φεγγάρι μου, και Ήλιος μου Εσύ.