Μεθώ

Αλκοόλ δεν πίνω εγώ για να μεθύσω.
Σε ψεύτικους παραδείσους δε ζω.
Μεθώ όταν με ρίμες ζωγραφίζω,
τον κόσμο όπως τον θέλω εγώ.

Μεθώ όταν ανθίζουν τα λουλούδια!
Όταν πανηγυρίζουν τα πουλιά!
Όταν χαράς ακούγονται τραγούδια,
και βλέπω ευτυχισμένα τα παιδιά!

Μεθώ όταν το ποίημα φουντώνει
και οι στίχοι είναι κατανοητοί, βατοί
και τα μηνύματα παίρνουν πνοή και χρώμα
κι αγγίζουν κάθε ανθρώπινη ψυχή.

Μεθώ όταν ο νους μου ταξιδεύει
και ψάχνει για τους στίχους μου υλικό!
Όταν της μνήμης το παράθυρο ανοίγω!
Κι όταν προσεύχομαι με πίστη στο Θεό.