Το απανεμο λιμανι της φυγης μου
Μακεδονία αρχόντισσα
Μακεδονία αρχόντισσα, Αιματοποτισμένη, (Είσαι και θάσαι Ελληνική) Πατρίδα δοξασμένη. Τον Άι Δημήτρη έχεις Άγιο, Διαμάντι το Θερμαϊκό, Κάστρα εκκλησιές που σε στολίζουν, Και φυλαχτό σου τη σημαία, και τον Ελληνικό λαό. Ζηλεύουν οι εχθροί την ομορφιά σου, Και θέλουν να σφετεριστούν, Κι αυτό το όνομά σου. Ας ανατρέξουν στη μακρόχρονη Ιστορία, Που λάμπει μέσα στους αιώνες. Κι ας μάθουν επί τέλους οι γείτονες, Είναι άγρυπνοι φρουροί οι μακεδόνες. Το άδικο στο κόσμο αυτό δεν ευλογείται. Μήτε η πλάνη έχει θέση στη ζωή. Η αλήθεια βασιλεύει σαν τον Ήλιο, Που αγκαλιάζει ολόκληρη τη Γη.