Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Κεραυνός εν αιθρία

Ξαφνικά πάγωσαν οι άνθρωποι,
Σ’ όλες τις γωνιές της ΓΗΣ.
Νέα παιδιά πιλότοι,
Εθελοντές του θανάτου,
Ταξίδευαν τα φέρετρα τους
Στους αιθέρες, και μ’ αυτά,
Ισοπέδωσαν τ’ αριστουργήματα
Της τεχνολογίας.
Οι δίδυμοι Πύργοι κατέρρευσαν
Μπροστά στα μάτια εκατομμυρίων ανθρώπων.
Τη θέση τους πήραν συντρίμμια σάρκες και αίμα.
Εκατοντάδες αθώοι,
Πλήρωσαν με τη ζωή τους,
Τον παραλογισμό των καιρών μας.
Αυτών…… που ανίκανοι να κατανοήσουν
Πως, αν δε δώσουν τέλος
Στις εχθροπραξίες, στους πολέμους,
Οι πόλεμοι και τα δεινά τους,
Θα δώσουν τέλος οριστικό στα πάντα.
Ακόμη, και στη μάνα ΓΗ, που μας φιλοξενεί
Και μας ειδοποιεί, πως δεν αντέχει.