Κάπως έτσι συμβαίνει

Μετά τα ήντα αρχινά
να σκέφτεται ο νους,
πως κάποια μέρα θα διαβείς
ψηλά στους ουρανούς.

Κι αυτή η σκληρή επίγνωση
στο νου μας τριγυρνάει
κι όσο περνάει ο καιρός
τόσο μας τυραννάει.

Κι όταν τα όντα αξιωθείς
και μείνεις δίχως νιάτα
και περπατάς τρικλίζοντας
και βλέπεις και θολά,

κοίταξε να συμβιβαστείς
μες της ζωής τη στράτα
κι όσο αντέχει το σκαρί
τραγούδα και περπάτα.

Μη σε τρομάζει η αλλαγή
απ’ τη μια στιγμή στην άλλη,
διαβάτες είμαστε όλοι μας
σε τούτο το ντουνιά.

Λένε πως στον παράδεισο
ρέει κρασί και μέλι
και οι ψυχές ανάλαφρες
πετούν σαν τα πουλιά.

Αυτό το λέει η πίστη μας
κι αν το αποδεχτούμε,
το τέλος το αναπόφευκτο
σαν λύτρωση θα δούμε.