Φυγη στο ονειρο
Η γειτονιά
Συχνά μου έρχεται στο νου η γειτονιά. Και μια αιθέρια ύπαρξη με εβένινα μαλλιά. Είχε περπατησιά ελαφιού και μέση δαχτυλίδι. Καμάρι ήταν της Μάνας της, της γειτονιάς στολίδι. Μα η ξενιτιά την πλάνεψε. Έφυγε μακριά σε κάποια άλλη ήπειρο με πιο πολλά αγαθά. Κι έμεινε ανάμνηση γλυκιά όπως και η γειτονιά, τα σπίτια τα Ηλιόλουστα που δεν υπάρχουν πια.
Αφιερωμένο στη Δέσποινα