Φυγη στο ονειρο

Η γειτονιά

Συχνά μου έρχεται στο νου η γειτονιά.
Και μια αιθέρια ύπαρξη με εβένινα μαλλιά.
Είχε περπατησιά ελαφιού
και μέση δαχτυλίδι.
Καμάρι ήταν της Μάνας της,
της γειτονιάς στολίδι.
Μα η ξενιτιά την πλάνεψε.
Έφυγε μακριά σε κάποια άλλη ήπειρο
με πιο πολλά αγαθά.

Κι έμεινε ανάμνηση γλυκιά
όπως και η γειτονιά,
τα σπίτια τα Ηλιόλουστα
που δεν υπάρχουν πια.
Αφιερωμένο στη Δέσποινα