Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Γιατί κι εσύ καλέ μου Μάη μυρωμένε

Γιατί κι εσύ καλέ μου Μάη μυρωμένε,
Σαν έρθουν καύσωνες, βοριάδες παγωμένοι,
Θα φύγουν τα στολίδια σου, θα σκορπιστούν στη Γη.
Κι εκεί κάτω απ’ το χώμα, όλα θα περιμένουν
Κάποια καινούρια άνοιξη, μια νέα Ανατολή!

Αχ! Πόσο μου θυμίζεις Μάη μου μυρωμένε,
Την μοίρα των ανθρώπων, την ίδια τη Ζωή!