Γιατί;

Φοβάται ο άνθρωπος το θάνατο. Γιατί;
Πριν γεννηθεί, πριν σαρκωθεί,
Πριν πάρει ανθρώπινη μορφή
Είχε κάποια οντότητα;
Ανάσα, νου, ψυχή;

Απ’ τ’ άπειρο έως το άπειρο,
Μονάχα μιά στιγμή,
Είδε το θαύμα του Θεού,
Που λέγεται ζωή.

Πορεύτηκε στη μοίρα του
Τη προδιαγεγραμμένη.
Μικρή του φάνηκε η ζωή,
Στο άπειρο του χρόνου, αυτή η γεύση μένει.

Φοβάται ο άνθρωπος το θάνατο. Γιατί;
Είν’ αδελφή του η ζωή! Παντού πάνε μαζί.
Και των πιστών ο θάνατος και πάλι είναι ζωή,
Με μιά καινούρια διάσταση, μιά νέα Ανατολή.
Είθε η αγωνία μας, να γίνει προσμονή.