Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Γέλα, τραγούδα

Αν η ζωή σου στέρεψε απ’ αγάπη,
Αν βλέπεις γύρω σου μονάχα καταχνιά,
Ψάξε μη φταίει γι’ αυτό κι η αφεντιά σου,
Μήπως μπορείς και απαλύνεις την καρδιά.

Που δεν μπορεί να ζει σε παγωμένο σώμα,
Θέλει αγάπη, θέλει ζεστασιά.
Άνοιξ’ ένα παράθυρο στον Ήλιο,
Στόλισου, βάλε ρούχα γιορτινά.

Ζήσε στο όνειρο, που δε κοστίζει χρήμα,
Θα νιώσεις τότε ο τυχερός τη γης.
Ταξίδεψε στην Άνοιξη, στο πιο γλυκό της μήνα,
Γέλα, τραγούδα, προσευχήσου, θα σωθείς.