Το απανεμο λιμανι της φυγης μου
Έρωτας
Αστέρι εκτυφλωτικό προβάλλει Ο έρωτας μες τις ψυχές. Έχουν τα βέλη του εμβέλεια μεγάλη Νέκταρ ραντίζουν τις καρδιές. Όταν γευτεί ο θνητός την ομορφιά του Απογειώνεται, πετάει, έχει φτερά, Ζει σ’ ένα όνειρο, στην πιο τρελή ευτυχία Κι όλο το σύμπαν του χαμογελά. Άνοιξη είναι ο έρωτας Τραγούδι εαρινό. Ψευδαίσθηση, παραίσθηση, Είναι ταξίδι στο όνειρο μέχρι τον Ουρανό. Άνοιξη είναι ο έρωτας, Κάτασπρο περιστέρι, Αντάμωμα με το Θεό, Όταν το χέρι σου κρατά, σφιχτά ένα άλλο χέρι. Στην εποχή της νιότης τη χρυσή, Όλοι γευτήκαμε την ομορφιά του. Στην αγκαλιά του αφεθήκαμε. Πετάξαμε ως τα σύννεφα με τα λευκά φτερά του. Κι όταν διαβαίνει η ζωή, Κι ο έρωτας περνάει, Το Θείο αυτό συναίσθημα, Όσο χτυπάει η καρδιά, κανείς μας δε ξεχνάει.