Ένα όνειρο

Περίεργο όνειρο με ξύπνησε και πάλι.
Πέρασαν απ’ τον ύπνο μου, νεκροί και ζωντανοί
Και ήμασταν όλοι όπως παλιά, μια συντροφιά μεγάλη.
Αλήθεια! Τι παράξενο που είναι η ζωή!

Μιλούσαν οι νεκροί, γελούσαν, διασκέδαζαν,
Έτρωγαν κι έπιναν ρακί.
Το γλέντι τέλειωσε με γέλια και τραγούδια
Κι ήταν πικρό θλιμμένο το πρωί.

Το παρελθόν έγινε πέτρα στην ψυχή μου.
Έγινε σύννεφο και τ’ όνειρο βροχή.
Ένα παράθυρο που πάντα θα συνοδεύει
Τον πλούτο και την ένδεια σε τούτη τη ζωή.