Ένα μικρό χρονικό, μέσα στα ποιήματα

Εμείς, οι σημερινές γυναίκες,
οι σχετικά δικαιωμένες,
υποκλινόμαστε στις φωτισμένες μορφές,
που έδρασαν μαχητικά, για την πραγματοποίηση
του ονείρου, κάθε γυναίκας
σε κάθε γωνιά της γης.

Χρωστάμε πολλά στις επώνυμες
και ανώνυμες ηρωίδες,
που με τη δύναμη της ψυχής τους
ξεπέρασαν νόμους, θεσμούς,
νοοτροπίες, ριζωμένες στα βάθη των αιώνων.

Μακροχρόνιοι οι αγώνες, για την
κοινωνική μας απελευθέρωση
ανηφορικοί και δύσβατοι οι δρόμοι
οι καλά μεθοδευμένοι νόμοι υπέρ των αρσενικών
δυσκόλευαν το έργο της αναγνώρισης.

Μα οι γυναικείες οργανώσεις
αντλούν δύναμη απ’ την αδικία.
Τα στίγματα της νομοθεσίας αλλάζουν.

Οι δρόμοι ανοίγουν.
Το φεμινιστικό κίνημα δικαιώνεται.
Και η γυναίκα βρίσκει τη θέση που της αρμόζει,
στην πολιτική στην τέχνη, στην εξουσία.

Είναι πια άνθρωπος!
Επιλέγει και εκλέγεται.
Παράλληλα με τον αιώνιο, τον υπέρτατο
τον αναντικατάστατο ρόλο της μάνας,
που της χάρισε ο Θεός, αποκτά επάξια
τη θέση της στην κοινωνία,
απαιτώντας την αναγνώριση που της αξίζει.