Εγκαίνια στο Θέατρο ΓΗΣ

Σ’ αυτό εδώ το Θέατρο και το παλιό νταμάρι,
Στης κατοχής τα ματωμένα χρόνια,
Λεβέντες εκτελέστηκαν
Κι έγιναν οι ψυχούλες τους της λευτεριάς αηδόνια.

Έγιναν φάροι λαμπεροί, Ειρήνης περιστέρια,
Άγγελοι με λευκά φτερά, στο χρόνο αγιοκέρια.
Και αν τα χρόνια πέρασαν και στέγνωσε το αίμα,
Τα έργα και οι θυσίες τους δεν πήγανε χαμένα.

Είμαστε τώρα ελεύθεροι σε τούτη εδώ τη ΓΗ,
Κι ο Μέγας Θεοδωράκης, μαζί κι η λαοθάλασσα
Κράτησαν για τους Ήρωες
Ενός λεπτού σιγή.

Κι έφθασε η τιμή ως τα Ουράνια
Άκουσαν οι ψυχούλες τους το Άξιον Εστί.
Άσβεστοι στίχοι θα θυμίζουν στις καρδιές μας
(Είν’ ακριβή η λευτεριά και η άνοιξη ακριβή.)

Κι εγώ μιά ασήμαντη μονάδα μες το πλήθος
Που έχω μνήμες απ’ τη μαύρη κατοχή.
Θυμάμαι τις χαροκαμένες μάνες
Και μιά παιδούλα, που έλεγε ένα
Πικρό, γιατί…..