Ευθραυστες οι ανθρώπινες σχέσεις

Όταν πεθαίνει η αγάπη, η φιλία
και σβήνει η σχέση η καθημερινή,
αυτή η απώλεια για πάντα θα θυμίζει
τις μέρες που έμοιαζαν σαν άνοιξη γιορτή.

Τι να ’φταιξε και έγιναν τα λόγια
μικρά, αδειανά από κάθε λογική.
Κι από τη μια στιγμή στην άλλη,
το ποτάμι το καταχώνιασε, το ρούφηξε η γη.

Τι να ’φταιξε και έγιναν τα λόγια
μια ανοιχτή πληγή μες την ψυχή.
Κι αναρωτιέσαι πως γκρεμίστηκε μια σχέση
που είχε υλικά της την αγάπη, τη στοργή.

Κι αν καρτερίας να κάνει ξαστεριά
Να βγει ο Ήλιος να ζεστάνει τις καρδιές
κι από το γάργαρο νερό να ξεδιψάσουν.

Μα το νερό που πίναν απ’ την ίδια βρύση
άλλαξε γεύση, έγινε πικρό.
Το χάσμα φώλιασε, αγέφυρωτη η σχέση.
Αχ! Τι κακό μας κάνει το Εγώ!