Δίχως φτερά

Πώς να φτάσεις τον Ήλιο;
Όταν σου δένουν τα φτερά
και τα όνειρα ξεφτίζουνε
στο φύσημα του ανέμου;

Κι εσύ να θες να κρατηθείς γερά,
με σέβας σ’ ό,τι πίστεψες,
Τρελέ, Ιδεαλιστή, ρομαντικέ μου!

Μες την ευτέλεια του κόσμου,
αγγελικά πώς να σταθείς;
Πώς να ψηλώσεις μες τα έλη;
Και πόσο να θωρακιστείς;

Να παραμείνεις Άγγελος ως πότε θα μπορείς;
Όταν κι αυτή η Ιδεολογία σε προδίδει
κι εσύ θυμάσαι άλλες εποχές, που στόλισαν τα νιάτα σου
και μέσα στις αφίσες σου τα λόγια σου έχουν μείνει.

Και τώρα πρέπει να συμβιβαστείς,
σε δρόμους που άλλοι χάραξαν, να περπατήσεις
κι αυτοί που έφυγαν θα σε περιγελούν,
που την αλήθεια δεν μπορείς να δεις…
Τα Ουτοπικά σου όνειρα να αναθεωρήσεις.