Ανιδανή Προσευχή

Πως μπόρεσες με τη δόξα και με
με τη θυσία της, που εσβηνε η φλόγα,
στην πιο μικρή αγκάλη τ’ άπειρου,
τα βήματά σου και την άμμο της ζωής.

Πως μπόρεσες με το χέρι στο βράχο
που η μοίρα του έχει κόψει τα φτερά.
Τα πάνω κάτω έφερε ένα θρόισμα
και ο Δίας συνήθισε τα βήματα μετρά.

Μα μπόρεσες και με θάλασσα τρικυμισμένη,
που αφρίζει κάθε τι, μες το βυθό
κι εγώ κάνω ευχή να γαληνέψεις.
Προσεύχομαι, ελπίζω, σε πονώ.
Μέσα απ’ την ψυχή μου σ’ αγαπώ.