Αμυγδαλιά

Όμορφη που είσαι αμυγδαλιά!
Μα πρόωρα ανθίζεις
και τα λευκά τα άνθια σου
στον άνεμο σκορπίζεις.

Ο ήλιος άπιστος εραστής,
για λίγο σ’ αγκαλιάζει
κι εσύ νυφοστολίζεσαι
στο παγωμένο αγιάζι.

Παρ’ όλα αυτά μοσχοβολάς
κι αγάλλεται η γη,
κάθε κελάηδισμα πουλιού
μοιάζει με προσευχή.

Προάγγελος της άνοιξης
είσαι μες τη ζωή μας.
Γαλάζια αιθέρια όνειρα
ξυπνούν μες την ψυχή μας.

Όμορφη που είσαι αμυγδαλιά!
Μα πρόωρα ανθίζεις.
Άμαλη που είσαι αμυγδαλιά!
Τα νιάτα μας θυμίζεις.