Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Αφιερωμένο στη φίλη μου Αλίκη

Πως αλλάζει η μορφή σου όταν χορεύεις.
Όταν σέρνεις πρωτή το χορό.
Ξέρεις πως καμία δε σε φτάνει,
Κι έχεις κάποια έπαρση θαρρώ.

Πως γλυκαίνει η μορφή σου όταν χορεύεις.
Έχεις μέσα σου τη χάρη, το ρυθμό.
Μήλο μου κόκκινο σαν παίζεις το κλαρίνο
Νάμαι κι εγώ από μια γωνιά να σε θωρώ.

Χόρεψε τώρα που σ’ ακούν τα βήματά σου,
Η μουσική και ο χορός είναι η ζωή.
Φαίνεται πως το λέει η καρδιά σου,
Μη χάνεις ευκαιρία ούτε στιγμή!

Μοιάζουμε και σ’ αυτό καλή μου φίλη.
Κι εγώ λατρεύω το χορό, τη μουσική.
Μας ανυψώνουν, μας απογειώνουν,
Οι ήχοι και οι ρυθμοί είναι η ζωή.