Το ημερολόγιο μου

Σ’ αυτό το παλιό μου ημερολόγιο,
Σ’ αυτές τις κιτρινισμένες σελίδες,
Πόσες μορφές αγαπημένες ζωντανεύουν,
Πόσα γαλανά όνειρα, πόθοι, καημοί κι ελπίδες.

Σ’ όποια σελίδα κι αν σταθώ,
Ο χρόνος ζωντανεύει.
Ζω σε μια άλλη εποχή
Κι ο νούς μου ταξιδεύει.

Μέσα στ’ ατέλειωτο το χθες,
Που όμορφα φαντάζει,
Κι άλλοτε μοιάζει όνειρο
Που σβήνει στα χαράζει.

Κι αναρωτιέμαι.
Σαν διαβώ, το όχημά μου τ’ ακρίβο
Τι θ’ απογίνει;

Στο χωνευτήρι των χαρτιών, δε θέλω να βρεθεί.
Μήτε στη φλόγα της φωτιάς το χαλαλίζω.
Μα τι λύπημαι και πονώ τόσο πολύ
Αφού δε θάμαι εγώ να το στολίζω;