Θεσσαλονίκη του 1950

Τι όμορφα που ήταν τότε!
σαν τι πρώτα να θυμηθώ;
Τ’ αρχοντικά της Βασιλίσσης Όλγας!
Το τραμ που είχε τέρμα το Ντεπό;
Τις εκκλησίες που δέσποζαν στο χώρο,
ή την αυλή μας που ακουμπούσε στο γιαλό;

Τι όμορφη η πλατεία Αριστοτέλους!
Τα πέντε θερινά της σινεμά!
Οι θεατές στα γιορτινά ντυμένοι
κι άκουγες γύρω σου, μονάχα Ελληνικά.

Θυμάμαι τα λευκά τα καραβάκια
που έπλεαν στο Θερμαϊκό,
μέχρι τα τρία μαγεμένα θέρετρά μας,
με αφετηρία τους τον Πύργο το Λευκό.

Πώς να περάσω στο χαρτί με λόγια;
Και τόση δύναμη γραφής που να τη βρω;
Να ζωγραφίσω τη Θεσσαλονίκη,
τη θάλασσα που θύμιζε Ουρανό!

Τι όμορφα που ήταν τότε!
Σαν τι πρώτα να θυμηθώ;