Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Σύννεφα πολέμου

Πορείες σ’ όλες τις χώρες της γης.
Εκατομμύρια φιλειρηνικοί άνθρωποι στους δρόμους,
Με την ελπίδα ν’ αποτρέψουν τον πόλεμο.
Αδιάλλακτοι οι ισχυροί της γης.
Κώφευσαν στις εκκλήσεις των λαών.

Και ο πόλεμος έγινε.
Τελείωσε και δεν τέλειωσε.
Αναλογίσθηκαν άραγε οι κωφεύσαντες;
Χρειαζόταν τόσα δισεκατομμύρια δολλάρια
Για να πεθάνουν τόσες χιλιάδες αθώοι;

Χρειαζόταν τόσοι πύραυλοι
Να μετατρέψουν σε ερείπια
Θησαυρούς αιώνων από τον Τίγρη έως τον Ευφράτη;

Αν ο στόχος ήταν μόνον ένας δικτάτορας
Μιά σφαίρα και ένας δεινός σκοπευτής
Δεν έφθαναν για τον αφανισμό του;

Ο δικτάτορας ζεί……
Το αίμα των αθώων ρέει.
Και οι κάσες γεμίζουν κορμιά.
Τι θα γράψει αύριο η ιστορία;
Τι χρώμα θάχουν τα γράμματά της;