Συγνώμη

Μάλωσα χθες το βράδυ με τη μοίρα μου.
Μάλωσα και της έσυρα πολλά.
Ξέρει εκείνη τι μου έχει καμωμένα.
Άλλαξε τη ζωή μου για καλά.

Είχα ακόμη όνειρα στο νου μου.
Μου τα ανέτρεψε, μου φέρθηκε σκληρά.
Μπορούσε νάν’ αλλιώτικη η ζωή μου.
Νάχα το ταίρι μου, να είχα και φτερά.

Μα ξαφνικά στο παρελθόν πετάει ο νους μου,
Και βλέπω έναν γαλάζιο ουρανό.
Μια φαμελιά ζεστή αγκαλιασμένη,
Και λέω στο Θεό. Ευχαριστώ!

Ζήτησα κι απ’ τη μοίρα μου συγνώμη.
Δε φταίει εκείνη, που αλλάζουν οι καιροί.
Είν’ ανεξίτηλα όπως λένε τα γραμμένα
Τη ρότα τους ν’ αλλάξει δεν μπορεί.