Το απανεμο λιμανι της φυγης μου
Στη μικρούλα αμυγδαλιά
Σε γέλασε ο Ήλιος μυγδαλιά μου. Άνοιξες τα μπουμπούκια σου νωρίς. Δεν είδες στις κορφές τα χιόνια. Δεν πρόλαβες λιγάκι να χαρείς. Βιάστηκες να ανθίσεις τα κλωνιά σου. Αγκάλιασες τον Ήλιο πριν ζεστάνει. Μέθυσες απ’ τ’ αρώματά σου, Και ντύθηκες το γιορτινό φουστάνι. Μα τα άνθη μάδησαν από τους βοριάδες. Μαράθηκαν σκορπίστηκαν στη γη. Έσβυσε το χαμόγελό σου, Και θάρρεψες πως τέλειωσε η ζωή. Μα πριν προλάβεις ένα περιστέρι Ήρθε να σου ζεστάνει την ψυχή. Αγάπη τρυφερή να σου προσφέρει, Να βγούνε τ’ άνθια σου και πάλι απ’ την αρχή.