Σε έναν και μοναδικό

Οι φτερούγες μου Ήσουν.
Με το φως των ματιών σου πετούσα.
Σ’ ανθισμένα λιβάδια σεργιάνιζα.
Τις χαρές της ζωής τραγουδούσα.

Με τις φτερούγες σου
τις ομορφιές του κόσμου γνώρισα
και ήταν γαλήνια η ψυχή
κι ανάλαφρο το σώμα.

Ένας μεγάλος Έρωτας
σαν Θεία μουσική
στις μνήμες τις ατέλειωτες
νιώθω να ζει ακόμα.

Μέσα στις παραισθήσεις μου
και μέσα στην ψυχή μου,
στα μάτια των παιδιών μας
στην ίδια τη ζωή μου.