Ρατσισμός

Μέθυσαν απ’ το μυρωμένο αγέρι.
Τους μάγεψε η ακρογιαλιά.
Είπαν γλυκά λόγια αγάπης.
Έκαναν όνειρα τρελά.

Κάναν τα φύκια προσκεφάλι.
Την άμμο, στρώμα απαλό.
Είδαν να βγαίνει το φεγγάρι,
Που έκανε δρόμο να διαβούνε...
Τα όνειρά τους στο γιαλό.

Εκείνη άσπρο περιστέρι.
Εκείνος μαύρος αετός.
Πως να πετάξουν σ’ έναν κόσμο,
Που τον μαστίζει ο ρατσισμός;

Έμεινε όνειρο η αγάπη.
Ένας καημός που καίει ακόμα.
Τι κρίμα στους ερωτευμένους,
Νά’ ναι εμπόδιο το χρώμα!..